សំខាន់បំផុតក្នុងជីវភាពរស់នៅរបស់អ្នកស្រុកអង្គរដដែល។ ពួកគាត់តែងយកជំនឿជាធំមិន
ថាអ្នករកស៊ី អ្នកមានវិបត្តិ មុនធ្វើអ្វីមួយ ឬរៀបចំពិធីផ្សេងៗទេដើម្បីជួយដោះស្រាយ
ជួយជាកម្លាំងចិត្ត និងធ្វើឱ្យចំពេលាល្អមានសិរីសួស្តី ហើយរាល់ពិធីទាំងនេះធ្វើឡើង
ក្នុងគោលបំណងសុំសេចក្តីសុខសប្បាយនិងការរឭកដឹងគុណជាដើម។ ក្រៅពីនោះទៀត អ្នកស្រុក
អង្គរក៏នៅរក្សាទំនៀមបុណ្យប្រពៃណីទៅតាមរដូវកាលយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនផងដែរ ដូចជាពិធីបុណ្យ
ឡើងអ្នកតា (ឡើងមាឃ) នាថ្ងៃ៣កើត ខែមាឃ ដែលអ្នកស្រុកក្នុងតំបន់អង្គរបាន
ប្រារព្ធជារៀងរាល់ឆ្នាំតពីបុរាណកាលមកមិនដែលខកខាន។
កាលពីថ្ងៃទី៣០ ខែមករា ឆ្នាំ២០១៧ ត្រូវនឹងថ្ងៃ៣កើតខែមាឃ ប្រជាជនដែលនៅ
ជុំវិញប្រាសាទអង្គរវត្តបានស្រាក់ដៃគ្នារៀបចំពិធីឡើងមាឃ ឬឡើងលោកតារាជ្យទៅតាម
ទម្លាប់ ដើម្បីសុំសេចក្តីសុខសេចក្តីចម្រើន រួមទាំងចូលរួមថែរក្សាជំនឿវប្បធម៌ខ្មែរឱ្យនៅ
រស់លើទឹកដីដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិនេះ។
ចំពោះការរៀបចំគ្រឿងរណ្តាប់នៅក្នុងពិធីនេះ មានស្លាធម៌ បាយសី ជម៤ គ្រឿងសំណែន
មាន់ស្ងោរ ក្បាលជ្រូក បាយសម្ល បង្អែមចម្អាប ផ្លែឈើ ភ្ញីផ្កា ស្រាស ទឹកក្រូចជាដើម ពិសេសគឺ
នំបញ្ចុកតែម្តងដែលធ្វើសម្រាប់ចែកជូនអ្នកចូលរួមពិសារ។ ពិធីនេះកើតឡើងពី
សាមគ្គីភាពរបស់អ្នកស្រុកគ្រប់គ្នាដែលស្រឡាញ់វប្បធម៌ជាតិ និងជំនឿដែលមានតាំងពីបុរាណ។
ក្នុងពិធីនេះដែរ អ្វីដែលពិសេសដើម្បីឱ្យមនុស្សនិងអ្នកតាអាចប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាបាន
ផង និងញ៉ាំងពិធីឱ្យកាន់តែអធិកអធមសប្បាយរីករាយផងនោះ គឺវង់តន្ត្រីបុរាណខ្មែរនិង
អ្នកចូលរូបដែលតំណាងឱ្យអ្នកតាថែរក្សានៅទីស័ក្តិសិទ្ធិទាំងនោះ ដែលមិនអាចខ្វះបាន
ឡើយ។ កិច្ចពិធីបានចាប់ផ្តើមដោយការសូត្រនមស្សការ រឭកគុណព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃ និង
ឆាកហ៊ោ បួងសួងដល់វត្ថុស័ក្តសិទ្ធិ អញ្ជើញដល់អ្នកតា ម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដីឱ្យចូលមកកាន់
ទីកន្លែងដែលអ្នកភូមិបានរៀបចំជូន។
បន្ទាប់ពីចប់កិច្ចពិធីនេះហើយ ភ្លេងក៏ចាប់ផ្តើមប្រគំ អមទៅដោយអ្នកចូលរូប (ស្នងរូប
អ្នកតាឬបារមីផ្សេងៗ) រាំរែកតាមចង្វាក់ភ្លេង។ អ្នកតាដែលចូលមកមានច្រើនរូប
អត្តចរិតខុសគ្នា ចំណូលចិត្តក៏ខុសគ្នា ខ្លះស្លូតបូត ខ្លះកាច ខ្លះក្រមិចក្រមើម ហើយតន្ត្រីក៏
ត្រូវប្រគំទៅតាម ចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់អ្នកតាដែលចូលរូបអ្នកស្នងដែរ បើមិនអ៊ីចឹងទេ
អ្នកតានឹងខឹង មិនរាំលេង ឬមិនចូលរូបដែលស្នង។ ពេលអ្នកតាចូលរូបហើយ អ្នកស្រុកបាន
អញ្ជើញឱ្យអ្នកតាសេពសោយអាហារដែលបានរៀបចំជូន ហើយសួរនាំអ្នកតាពីរឿងរ៉ាវ
ផ្សេងៗ ពីការរៀបចំគ្រឿងសំណែន គ្រឿងរណ្តាប់តើរៀបចំត្រឹមត្រូវ ល្មមគ្រប់គ្រាន់ឬយ៉ាងណា
ក្រែងលោមានកំហុសឆ្គងដោយប្រការណាមួយ និងសុំសេចក្តីសុខដល់ខ្លួននិងក្រុមគ្រួសារ។ ឯ
អ្នកស្រុកដែលមានជំនឿក៏បានសុំឱ្យជួយព្យាបាលជំងឺ សុំទឹកមន្ត និងលាភសក្ការៈផងដែរ។
បើតាមជំនឿរបស់អ្នកស្រុកដែលប្រារព្ធពិធីនេះ គឺដើម្បីឱ្យអ្នកតាដែលថែរក្សាភូមិ
ស្រុកឬទីតាំងស័ក្តិសិទ្ធិបានរាំលេងសប្បាយ ព្រមទាំងអរគុណដល់អ្នកតាម្ចាស់ទឹកម្ចាស់ដី
ដែលបានផ្តល់ទឹកភ្លៀង ធ្វើឱ្យដីមានជីជាតិ មិនឱ្យទឹកទន្លេឡើងខ្លាំង និងធ្វើឱ្យស្រូវ
គាត់បានភោគផលច្រើន។ មួយវិញទៀត ក៏ធ្វើដើម្បីសុំឱ្យកូនចៅសុខសប្បាយ និងលាបំណន់ដែល
បានបែរបន់ចំពោះកសិកម្ម ឬការងារអ្វីផ្សេង ក្រែងលោអ្នកតាចាំមាត់ចាំក បើមិនបាន
ធ្វើនាំឱ្យខុសឆ្គងកើតគ្រោះភ័យដល់ខ្លួននិងភូមិស្រុក។ «អ្នកតា» ចំពោះអ្នកស្រុក គឺជា
វត្ថុស័ក្ដិសិទ្ធិបំផុត ព្រោះជាអ្នកថែរក្សាស្រុក អ្នកឃុំគ្រងកូនចៅឱ្យបានសុខសប្បាយគួរឱ្យ
គោរពបូជា មិនអាចមើលងាយឬលេងសើចបានទេ។
តាមការលើកឡើងរបស់លោក សេង ធី នៅសង្កាត់សាលាកន្សែង ខេត្តសៀមរាប ជាអ្នកផ្តួចផ្តើម
ពិធីឡើងមាឃនៅប្រាសាទអង្គរវត្តមុខផ្លូវចូលទៅតារាជ្យបានប្រាប់ថា ជារៀងរាល់ឆ្នាំ
ឱ្យតែដល់ថ្ងៃ៣កើតខែមាឃ គាត់និងអ្នកភូមិជុំវិញអង្គរតែងតែជួបជុំប្រមូលថវិកាគ្នា
តិចតួចដើម្បីធ្វើពិធីឡើងមាឃឬឡើងតារាជ្យមិនដែលខានទេ ព្រោះនេះជាទម្លាប់ពី
បរមបុរាណ ហើយចាស់ៗក៏បានផ្តែផ្តាំកុំឱ្យបំភ្លេចទើបខំធ្វើទោះបីមានលុយឬអត់លុយ
ក៏ដោយ។ ម្យ៉ាងពេលធ្វើហើយ កូនចៅក៏បានសុខសប្បាយ រកស៊ីមានបាន សំខាន់យើងបាន
ថែរក្សាបុណ្យពីបុរាណយើងឱ្យនៅស្ថិតស្ថេរតកូនតចៅ។ ចំពោះលោក ប្រាសាទអង្គរមិន
ត្រឹមតែជាកន្លែងសម្រាប់ទេសចរទស្សនាកម្សាន្តទេ តែជាកន្លែងដ៏ស័ក្តិសិទ្ធិក្នុង
ការគោរពបូជារបស់ប្រជាជនខ្មែរ ហើយលោកនិងអ្នកភូមិប្ដេជ្ញាបន្តពិធីនេះជារៀងរហូត
ឱ្យរស់រវើកនៅក្នុងជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ និងផ្នត់គំនិតកូនខ្មែរនៅលើទឹកដី
ប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏អស្ចារ្យនេះផងដែរ៕
(ប្រភពអត្ថបទពី នាយកដ្ឋានផ្សព្វផ្សាយអាជ្ញធរជាតិអប្សរា)
