ស៊ីលច្រើនដំណាក់កាល៖ មីស៊ីលសំខាន់ៗមាន Taepodong-1 ឬ Paektusan-1 ជាប្រភេទមីស៊ីលបាញ់បានច្រើនដំណាក់កាល។ ការសាកល្បងត្រូវបានធ្វើឡើងដំបូងនៅឆ្នាំ១៩៩៨ ជាជើងទម្របាញ់រ៉ុកកែតទៅស្ថានអវកាស។ គេជឿជាក់ថា មីស៊ីលបាញ់ច្រើនដំណាក់កាលដំបូងគឺ Nodong និងបន្ទាប់មកគឺ Hwasong-6។
មីស៊ីលកម្រិតមធ្យម៖ កូរ៉េខាងជើងចាប់ផ្ដើមកម្មវិធីនុយក្លេអ៊ែរកម្រិតមធ្យមនៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៨០ ដែលគេស្គាល់ថា Nodong ដែលអាចបាញ់បានចម្ងាយ ១០០០គីឡូម៉ែត្រ។ មីស៊ីលនេះ ត្រូវបានរចនាឡើងដោយយកគំរូតាម Scud ប៉ុន្តែធំជាង Scud ៥០% និងមានកម្លាំងខ្លាំងជាង ច្រើនដង។ យោងតាមវិទ្យាស្ថានសិក្សាយុទ្ធសាស្ត្រអន្តរជាតិ នៅខែមេសា ឆ្នាំ២០១៦ មីស៊ីលកម្រិតមធ្យមមានប្រព័ន្ធអាចវាយប្រហារទឹកដីទាំងមូលរបស់កូរ៉េខាងត្បូង និងមួយភាគធំរបស់ជប៉ុន។ មីស៊ីល Nodong ត្រូវបានធ្វើតេស្ដជាច្រើនលើកដូចជានៅឆ្នាំ ២០០៦ ២០០៩ ២០១៤ និង ២០១៦។
មីស៊ីលកម្រិតលើមធ្យម៖ កូរ៉េខាងជើងបានផលិតមីស៊ីល Musudan អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ហើយបានធ្វើការសាកល្បងជាច្រើនលើកច្រើនសារនៅឆ្នាំ២០១៦។ មីស៊ីលប្រភេទនេះ ត្រូវបានវាយតម្លៃថាមានរយៈចម្ងាយខុសគ្នា។ អ៊ីស្រាអ៊ែលថា អាចបាញ់បានចម្ងាយ ២៥០០គីឡូម៉ែត្រ និងអាមេរិកថា បាញ់បាន ៣២០០គីឡូម៉ែត្រ ខណៈប្រភពផ្សេងអះអាងថា បាញ់បាន ៤០០០គីឡូម៉ែត្រ។ Musudan កម្រិតទាបជាងនេះ គឺ Nodong-B ឬ Taepodong-X បាញ់កម្ទេចកូរ៉េខាងត្បូង និងជប៉ុនទាំងមូលបាន។ ដោយឡែក Musudan មានសមត្ថភាពអាចបាញ់ដល់ Guam។ កាន់តែទំនើបមីស៊ីល Pukguksong គឺកាន់តែទំនើបដែលអាចបាញ់ពីនាវាមុជទឹក ហើយកាន់តែទំនើបគឺប្រើចំហេះឥន្ធនៈរាវដែលអាចជួយឱ្យមីស៊ីលបាញ់បានល្បឿនលឿនជាងមុន។
មីស៊ីលអន្តរទ្វីប៖ កូរ៉េខាងជើង គឺអាចផលិតមីស៊ីលចម្ងាយវែងបានដែលមានឈ្មោះថា KN-08 ឬ Hwasong-13។ មីស៊ីលប្រភេទនេះគឺត្រូវបានអភិវឌ្ឍន៍នៅខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០១៦ គឺកូរ៉េខាងជើងបានសាកល្បងរ៉ុកកែតថ្មីមួយដែលអាចបាញ់មីស៊ីលអន្តរទ្វីបនេះបាន។ មន្ទីរបញ្ចកោណមានជំនឿថា កូរ៉េខាងជើង មាន Hwasong-08 យ៉ាងហោចណាស់ ៦គ្រាប់ ដែលអាចបាញ់ដល់ទឹកដីសហរដ្ឋអាមេរិកមួយភាគធំ។ ក្រៅពីនេះ កូរ៉េខាងជើង ក៏ធ្លាប់ផលិតម៉ូដែលទំនើបជាងមុនទៀត គឺ KN-14។ មកដល់ខែមករា ឆ្នាំ២០១៧ គឺមានសញ្ញាថា ប្រទេសនេះគឺស្ថិតនៅក្នុងដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃការអភិវឌ្ឍន៍មីស៊ីលអន្តរទ្វីប។
ប្រភព៖
http://www.pageth.info/archives/12200




